Dlaczego prawdziwa odporność wymaga inkluzywnego foresightu?

Zbyt wiele organizacji wciąż planuje w cyklach 3–5 letnich, podczas gdy największe ryzyka (i szanse) rozgrywają się na przestrzeni dekad. Co więcej, najgłośniejsze głosy kształtujące przyszłość często należą do tych, którzy najmniej odczują jej konsekwencje.

Prawdziwa odporność bierze się z poszerzenia kręgu zaangażowanych o:

• perspektywy Globalnej Większości (Majority World), gdzie zmiany przyspieszają,
• międzypokoleniowe spojrzenie – od osób na początku kariery po doświadczonych liderów,
• głosy z poziomu operacyjnego, czyli osób znajdujących się najbliżej bieżących wydarzeń,
• rdzenne i tradycyjne systemy wiedzy oparte na dbałości o otoczenie i długoterminowej odpowiedzialności.

Kiedy łączymy pamięć instytucjonalną z pojawiającymi się sygnałami zmian, wcześniej dostrzegamy przesunięcia, rzucamy wyzwanie krótkowzroczności i podejmujemy decyzje opierające się na legitymizacji, a nie tylko na autorytecie.

Przyszłość projektowana jest w codziennych wyborach: inwestycjach, politykach, produktach czy infrastrukturze. Pytanie jest proste: „Kto ma miejsce przy stole, a kto będzie musiał żyć z konsekwencjami tych decyzji?”

Link do artykułu.